ทำหายได้ แต่ต้องชดใช้...

posted on 06 Mar 2008 18:17 by 4glory  in 2YOU

ผมขอถามทุกท่านที่ผ่านมานะครับว่า...

อะไรเอ่ย ทุกคนมีเท่ากัน ทำหายได้ ไม่มีใครว่า แต่คุณต้องชดใช้...

..

..

..

ในวันอังคารที่ผ่านมา ผมได้เดินทางไปพบ Advisor ที่มหาวิทยาลัยมห่าสารคาม
ผมนำเอกสารการสอบของนักศึกษา ป.โท CS&IT รายวิชา ITSec ไปให้อาจารย์
เพราะท่านต้องส่งผลการศึกษาในวันพรุ่งนี้ ผมตรวจคงไม่ทันครับ

การเดินทางมาครั้งนี้ นอกจากการส่งเอกสารแล้ว ยังได้พูดคุยถึงการสอบ Defence ในเร็ววันนี้
สิ่งนึงทีท่านได้ให้ข้อชี้แนะก็คือ

เวลา เป็นสิ่งที่ทุกคนมีเท่ากัน เราจะทำหายไปก็ได้ เวลามันก็ผ่านไปเรื่อย ๆ
แต่เมื่อมันผ่านไปแล้ว คนๆ นั้นต้องชดใช้มัน

ใช่ครับ คำตอบสำหรับคำถามข้างต้น เมื่อท่านอ่านถึงตรงนี้ก็คงจะทราบคำตอบแล้ว
และอยากบอกว่าตอนนี้ผมกำลังชดใช้เวลาคืนมันกลับไป
ตามที่ผมได้ปล่อยให้มันผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์

ในขณะนี้เวลาก็ยังเดินเรื่อย ๆ

ผมหวังว่าทุกท่าน คงจะไม่ได้ชดใช้เวลาเหมือนผมนะครับ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ผมทำเวลาหายบ่อย

ยังไม่ได้ใช้คืนเลย sad smile

#1 By manop on 2008-03-07 00:42

ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากๆ สำหรับคอมเม้นท์ดีๆ ที่ให้มาพร้อมกำลังใจ

และสำหรับเวลา .. จึงคิดถึงเพลงนี้

"..ไม่มีใครที่จะย้อนเวลาคืนกลับมาเพื่อจะแก้ไข
ทุกเรื่องราวที่เคยผิดไป
ไม่มีใครที่จะรั้งเวลามันผ่านมาเพื่อจะผ่านไป
แต่ชีวิตคนยังมีให้ก้าวไป.."

#2 By ณ บางกอก on 2008-03-09 22:31

ชดใช้ยังไงอ่ะครับ
ฟังดูทะแม่งๆแหะ -_-'

เผื่อว่าจะได้รีบๆใช้ ^-^' หุๆ
การชดใช้เวลา
อย่างเช่น เรามี 1 ชิ้นงานที่ต้องทำ มีกำหนดเวลา 10 วัน ในเวลา 9 วัน เราทำเวลาหายไปด้วยการไม่ทำงาน ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม จะลืม นั่งเล่น ไม่สนใจ หรือขี้เกียจทำ เรามาทำวันเดียววันสุดท้าย ต่อให้งานนั้นเสร็จทันกำหนด งานชิ้นนั้นก็ไม่ใช่ที่สุดของความสมบูรณ์ เราอาจคิดว่าถ้ามีเวลามากกว่านี้ก็คงดี หรือถ้างานชิ้นนั้นไม่เสร็จ แต่ต้องส่ง อะไรจะตามมาล่ะครับ ต้องตามแก้งานกัน หรือไม่ก็ต้องเบียดเวลาของงานชิ้นต่อไป หรืออาจจะไม่ได้พัก ทั้งที่งานเสร็จ แล้ว อะไรนองนั้น ครับ

#4 By 「4GLORY」 on 2008-03-12 08:06

แท้จริงแล้ว เวลาย่อมดำเนินไปตามปกติของเวลา
หากว่า คนเราต่างหากที่ไปกำหนดว่า เร็วหรือช้า หายหรือไม่หาย คนเราบางครั้งก็ปล่อยให้เวลากำหนดชะตาชีวิต นั่นเป็นเรื่องปกติเช่นเดียวกัน

ไม่พบกันนาน หวังว่าคงสบายดีเช่นกัน
ความเป็นครู หาได้อยู่ที่วุฒิภาวะ แต่อยู่ที่หัวใจ ที่มอบความอบอุ่นให้แก่ศิษย์ และ ทุกคน
มีความสุขในวันทำงาน และ วันหยุด
รักและคิดถึง

#5 By เมตตา on 2008-03-12 21:51